Selecteer een pagina

Steeds opnieuw burn-out, kan dat?

 

Marieke (45) heeft het idee dat ze faalt bij het touwklimmen. Je weet wel, dat onderdeel bij gymnastiek op de lagere school.
Ze schreef me: ‘Het touwklimmen symboliseert mijn energiehuishouding. Eerst kwam ik nog geen tien centimeter omhoog. Maar ik zette door en mijn armen werden sterker. En op een gegeven moment snapte ik de truc: ik wist precies hoe ik mijn handen zus moest zetten en mijn voeten zo. Ik klom als een aapje naar boven.
Maar twee jaar geleden kreeg ik een burn-out en roetsjte ik helemaal van boven naar beneden. Schaafwonden aan mijn handen en aan mijn dijen natuurlijk. Pijn! Daar lag ik op de mat.
Ik ben inmiddels weer op de been. Ik ben weer aan het werk. Het lukt me soms een halve meter omhoog te klimmen. Niet als een fitte aap, trouwens. Eerder als een hijgend karrenpaard. Ik loop zo te tobben met mijn energie. Ik blijf moe en kwetsbaar. Er hoeft maar dit te gebeuren of ik val weer naar beneden. Wat is dat toch?’

 

Steeds weer vallen

Steeds opnieuw door je hoeven gaan. Vrouwen die ooit erg vermoeid waren of die misschien, zoals Marieke, een burn-out hadden, weten hoe het voelt. Vandaar dit plaatje, ik vond het wel toepasselijk.

 

 

Waarom is het zo moeilijk om uit het dal te klimmen?

Op de eerste plaats dit: we zouden allemaal graag in een rustige, overzichtelijke wereld leven. Zonder haast, zonder deadlines, alles kalm en prettig. Maar de realiteit is een kakofonie van geluid en gerommel. Eigenlijk zijn we allemaal overprikkeld door de waan van de dag, het gedoe op het werk, de dingen die we waar moeten maken.

 

Gevaarhormonen

Dus steeds opnieuw een burn-out krijgen kan echt, zeggen de taoïsten. Steeds als je stress hebt (en kwetsbare mensen met energieproblematiek hebben dat de hele dag door), sturen de nieren een golfje gevaarhormoon door je lichaam.

Je staat direct op scherp.

Je hartslag gaat omhoog.

Je bloeddruk ook.

Je spant je spieren.

Je denkt: wegrennen als de auto over me heen rijdt.

 

Maar er rijdt helemaal geen auto over je heen.
Er is geen gevaar.
Je denkt het.

 

 

Opladen? Ho maar

Steeds opnieuw snij je jezelf daarmee af van de energiebron.
Je hebt geen tijd om op te laden.
En daardoor hou je het niet vol daarboven in de touwen. Je glijdt, kermend van ellende, naar beneden en blijft als een natte vaatdoek hangen op de knoop.

 

Kan dat anders?

Ja, dat kan. Je kunt afleren overal gevaar in te zien.
Want dat is stress.

 

Vandaag doen

Elke keer als je vandaag voelt dat je gestrest raakt, zucht dan twee keer van hèhè.
Adem in en zucht vol overgave. Het is heerlijk om dat hèhè lekker hard te gillen.
Probeer het maar.
Je zult merken dat je ‘zachter’ blijft. En ik garandeer je: je batterijen lopen minder snel leeg.